Бұл - Андрей Қарповичтің семейлік клубтағы үшінші маусымы. ҚПЛ жағдайында бір бапкерге бір командада осынша ұзақ уақыт сенім білдіру сирек кездеседі: деңгейлес клубтардың көбінде 2,5 жыл ішінде кемі бір рет бапкер ауысады. Мысал ретінде «Ақтөбеде» бір маусымның өзінде үшінші бапкердің жұмыс істеп жатқаны айтылады.
Клубтың ұзақмерзімді бағыт ұстануы жақсы белгі ретінде қабылданады. Тіпті басшылық тарапынан: «Біз Қарповичтің өзіміздің сэр Алекс Фергюсонымыз болғанын қалаймыз» деген пікір де болған.
Дегенмен негізгі сұрақ ашық күйінде: Қарпович шынымен жүлдеге, тіпті чемпиондыққа таласа алатын команда жасақтай алды ма? Қазіргі көрініс бойынша «Елімайда» тұрақтылық жетіспейді - нәтиже жағынан да, ойын тұрғысынан да.
Команданың соңғы маусымдардағы көрсеткіші әрқилы. 2024 жылы «Елімай» алтыншы орынмен шектелді, ал клуб қайта оралғаннан кейінгі дебюттік маусымның өзінде-ақ бұдан жоғары орындарға таласуға мүмкіндік болғаны айтылады. 2025 жылы семейліктер төртінші орын алып, Конференциялар лигасына жолдама иеленді. Бірақ бұл жерде контекст бар: «Тобыл» Қазақстан кубогын жеңіп алғаннан кейін, чемпионаттағы төртінші орын Конференциялар лигасының іріктеуіне жолдама беретін орынға айналды. Биыл «Елімай» жетінші орында келеді, жағдайды түзетуге мүмкіндік бар, әрі еурокубок аймағына кіру клуб үшін тек мүмкіндік емес, міндет ретінде бағаланады.
Сонымен бірге Қарповичтің нәтижесіне кері әсер еткен эпизод та бар. Конференциялар лигасының іріктеуінде «Алашкерттен» жеңілу драмасы көп, кей тұста әділетсіздеу көрінген сәттері болғанымен, қорытынды өзгермейді: «Елімай» алғашқы раундта-ақ жарыстан шығып қалды. Бұл - 2,5 жылдық жұмыстан кейін жанкүйер күткен нәтиже емес.
Бапкердің жұмысын бағалағанда жағдайды да ескерген жөн. Семей деңгейі жоғары ойыншылар үшін, тіпті қазақстандық футболшылардың өзіне де, әрдайым бірінші таңдау бола бермейді. Осы тұста спорттық блокқа қатысты сұрақ туындайды: «Елімайдың» құрамы жыл сайын өзгеріп келеді, ал Қарпович әлі нақты сүйеніш болатын «қаңқаны» қалыптастыра алмады. Ұзақ мерзімге команда құруға болатын, айналасына ұжым жасақтайтын тұрақты ойыншылар әзірге жоқ - «Астана» немесе «Қайраттағы» секілді модель байқалмайды. Дегенмен Ғалымжан Кенжебек пен Рамазан Оразовтың трансферлері клубтың ұлттық құраманың мықты ойыншыларын шақыра алатынын көрсетті.
Жалпы алғанда, Қарповичтің еңбегін толық сәтсіз деу қиын. Бірақ салынған инвестиция мен алынған нәтиже арасында байланыс бар екені анық байқалады: «Қызылжарда» Андрей Владимирович күткен межеден асып түсті, ал «Елімайда» әзірге дәл сондай серпін көрінбей отыр.
Осы маусым Қарпович үшін «Елімайдағы» тағдыршешті кезеңге айнала ма - оны клуб басшылығы ғана біледі. Алайда қарсыластардың қазіргі ахуалы да назар аударарлық: «Астанадағы» қаржылық дағдарыс, «Тобылдағы» жалпы тоқырау және «Ақтөбедегі» бітпейтін кадрлық ауыс-түйіс жағдайында «Елімай» үздік төрттікке ғана емес, тіпті қола жүлдеге таласуы тиіс деген пікір бар.
Үш маусымның қорытындысында Қарпович қала мен өңірге жаңа эмоция сыйлап қана қоймай, алдағы жоспарға тірек болатын нақты жетістік әкелуі керек. Сонда ғана титулға ұмтылатын команда құру жұмысын әрі қарай жалғастыруға негіз қалыптасады.